K-CULTURE

ใครที่ชอบดูซีรีส์เกาหลี น่าจะเคยได้ยินประโยคที่ตัวละครถามกันว่า “밥 먹었어?” (พับ มอกอซซ๊อ?) หรือ “กินข้าวหรือยัง?” อยู่บ่อย ๆ บางฉากตัวละครเพิ่งเจอกันหลังเลิกเรียน บางฉากโทรศัพท์ไปหาเพื่อน หรือบางครั้งก็ถามกันหลังจากไม่ได้เจอกันมานาน แต่สิ่งที่น่าสงสัยคือ คนถามไม่ได้ถืออาหารมาให้ และบางทีก็ไม่ได้ชวนอีกฝ่ายไปกินข้าวด้วยซ้ำ!

ใครที่ชอบดูซีรีส์เกาหลี น่าจะเคยเห็นฉากที่ตัวละครตื่นขึ้นมาในวันเกิด แล้วพบว่ามีซุปสาหร่ายวางอยู่บนโต๊ะอาหาร บางเรื่องลูกเป็นคนกิน บางเรื่องแม่เป็นคนเตรียมอาหารให้ลูก หรือบางครั้งตัวละครก็พูดถึงเมนูนี้ขึ้นมาเมื่อถึงวันเกิดของใครสักคน

ถ้าใครชอบดูซีรีส์เกาหลี น่าจะเคยเห็นฉากที่ตัวละครนั่งกินข้าวบนพื้น นอนดูโทรทัศน์บนฟูกบาง ๆ หรือเอาผ้าห่มมาปูนอนในห้องนั่งเล่นกันอยู่บ่อย ๆ บางครั้งในช่วงฤดูหนาว ตัวละครยังพูดถึงพื้นบ้านที่อุ่นจนทำให้นอนสบายอีกด้วย

ใครที่ชอบดูซีรีส์เกาหลี น่าจะคุ้นตากับภาพเต็นท์สีส้มริมถนนที่มีโต๊ะเล็ก ๆ เรียงอยู่ด้านใน ตัวละครนั่งกินต็อกบกกี ซุปโอเด้ง หรืออาหารร้อน ๆ พร้อมดื่มโซจูและพูดคุยกันหลังเลิกงาน บางครั้งก็เป็นฉากสารภาพความในใจ บางครั้งก็เป็นช่วงเวลาที่ตัวละครได้ระบายความทุกข์ให้ใครสักคนฟัง

ถ้าใครเคยดูซีรีส์เกาหลีหรือเดินทางไปเกาหลีใต้ อาจเคยสังเกตว่า คนเกาหลีดูเหมือนจะทำอะไรค่อนข้างเร็ว สั่งอาหารก็อยากได้เร็ว เดินทางก็ต้องตรงเวลา สั่งของออนไลน์ก็อยากให้มาถึงไว ๆ

ถ้าพูดถึงอาหารที่ปรากฏในซีรีส์เกาหลีบ่อยจนแทบกลายเป็นหนึ่งใน “ตัวละคร” ของเรื่อง รามยอน (라면) หรือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสไตล์เกาหลี น่าจะติดอันดับต้น ๆ อย่างแน่นอน

ถ้าใครดูซีรีส์เกาหลีมาสักพัก อาจเคยสังเกตว่าตัวละครบางคนสามารถรู้ได้ว่า สถานการณ์กำลังตึงเครียด ทั้งที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา หรือบางครั้งตัวละครก็เลือกที่จะเงียบ ไม่ถาม ไม่พูดในสิ่งที่คิด เพราะรู้ว่าจังหวะนั้น “ไม่เหมาะ”

ถ้าใครติดตามวงการ K-pop หรือซีรีส์เกาหลีมานาน น่าจะเคยเจอเรื่องหนึ่งที่ชวนให้สงสัยว่า “ทำไมอายุของคนเกาหลีถึงดูมากกว่าอายุจริง 1–2 ปี?” โดยเฉพาะเวลามีการเปิดเผยวันเกิดของศิลปิน เราอาจเห็นอายุที่ระบุในสื่อเกาหลีไม่ตรงกับอายุที่คำนวณจากวันเกิดตามแบบที่คนไทยคุ้นเคย

ถ้าใครดูซีรีส์เกาหลีหรือเป็นแฟน K-pop น่าจะคุ้นเคยกับคำว่า “โอปป้า” (Oppa), “ออนนี่” (Unnie), “ฮยอง” (Hyung) และ “นูน่า” (Noona) กันเป็นอย่างดี เพราะคำเหล่านี้มักปรากฏอยู่ในบทสนทนาของตัวละครหรือถูกใช้เรียกศิลปินอยู่บ่อย ๆ

ใครที่ดูซีรีส์เกาหลีบ่อย ๆ น่าจะคุ้นตากับภาพโต๊ะอาหารที่มีถ้วยเล็ก ๆ วางเรียงกันเต็มไปหมด ทั้งกิมจิ ผักปรุงรส ไข่ม้วน ถั่วงอก หรืออาหารอีกสารพัดอย่าง จนบางครั้งอดสงสัยไม่ได้ว่า “นี่สั่งอาหารกี่อย่างกันแน่?”